Μεσάνυχτα – μικρά διηγήματα απο “Street Cafe”

Η Νάνσυ Αυγέρη γεννήθηκε στην Αθήνα.

Περιγράφει ένα απο τα χιλιάδες κοριτσόπουλα, πού πιεσμένα απο την ανεργία και τα μυριάδες αδιέξοδα της σημερινής νεολαίας, πιάνει δουλειά σε ένα “μοντέρνο” καφέ-μπάρ/καφετέρια. Παράλληλα η συγγραφέας αρχίζει να μπλέκει στην ιστορία τον μικρόκοσμο της συνοικίας που συχνάζει εκεί -τους αργόσχολους, τους πονηρούς, τους τυχοδιώκτες, τους κουρασμένους, τους τελειωμένους- με μια, θα’λεγε κανείς, εντομολογική ακρίβεια. Πάντα με πικρό χιούμορ, μια θλίψη στα μάτια, και ένα βάρος στη ψυχή.

  • Eπιμέλεια: Γιάννης Βορεάδης
  • Διορθώσεις: Ναυσικά Μακράκη
  • Φωτογραφίες: Ευδοκία Χρυσοβέργη
  • Γλυπτά: Αντώνης Αυγέρης
  • Εξώφυλλο και ζωγραφικά έργα: Γιάννης Βορεάδης
  • Διαχωρισμοί: DOT REPRO A.E

[english]

Nancy Avgery is a writer based in Athens, Greece. The book “Street Cafe” – a collection of fictional short stories – was published in 2003.

Η ώρα πήγε μεσάνυχτα !

Στοιχειωμένη και παρεξηγημένη ώρα, καλώς ήρθες … σκέφτηκα με μιά δόση νοσταλγίας κι άλλη τόση ειρωνίας. Το καλοφτιαγμένο σκηνικό της υπέρ-κατανάλωσης θα άλλαζε, επιτέλους, μορφή καθώς ο ξέφρενος ρυθμός της άτσαλης βιασύνης άρχισε να ελαττώνεται. Το αδηφάγο κλειδί γύρισε μιά φορά ανάποδα κι έτσι τα νούμερα στό καντράν της ταμειακής ( αυτού του μηχανικού τέρατος, που γεννάει και κλωσάει το χρήμα ) χάθηκαν για σήμερα οριστικά. Φωνές άγριες, βάρβαρες, άρχισαν να σβήνουν, οριστικά καταχωνιασμένες σάν σπαράγματα της μέρας, στίς βιασμένες αναμνήσεις μας.

Πίσω τους οι άνθρωποι, άφηναν δίχως αιδώ, δίχως ντροπή, ένα βουνό σκουπίδια, κάτι σάν το απρόσωπό τους φιλοδώρημα και την αχανή βλακεία τους.

Ο υπεύθυνος τακτοποίησε στά γρήγορα, τον φωτισμό και αμέσως αυτό το παγερό, άσπρο φώς, που θύμιζε ανακριτικό γραφείο, άρχισε να χαμηλώνει παντού.

Άξαφνα το μαγαζί ανθρώπεψε, έγινε πιο ζεστό, πιο φιλικό. Μιά μοναχική μουσική απο παλιά, ξεχασμένα μπλούζ, συνόδευε αυτή την αλλαγή του σκηνικού, δηλώνοντας διακριτικά, στους τελευταίους, αποξεχασμένους πελάτες ότι, “… σας ενημερώνουμε πώς κλείνουμε για σήμερα … κ.λ.π. κ.λ.π. κ.λ.π.”.

Η ώρα που γουστάρω έφτασε … είπα απο μέσα μου και έριξα μια γερή δόση κονιάκ, στό ζεστό μου ποτήρι. Με μιά καλή ρουφηξιά καθάρισα, τον πηγμένο απο ακαθαρσίες και κοινοτυπίες, νού μου κάνοντας χώρο για πιο ελεύθερες ιδέες και σκέψεις αληθινής αγωνίας. Ό,τι εμπνευσμένο, άρχισε να ξεπροβάλει στήν οθόνη του μυαλού μου, άφοβα πιά.

Θυμάμαι … σήμερα το πρωί, παραλίγο να λατρέψω τη ζωή μου. Η νύχτα όμως, ήρθε ύπουλα και μου τ’άρπαξε ολα και χάθηκαν μέσα μου για πάντα.

“Κακιά νύχτα, σε μισώ !” είπα και καθάρισα. Μετά, έχωσα τον αντίχειρα στο στόμα μου και πιπιλώντας τον, αποξεχάστηκα στό μπάρ..

© 2004 Νάνσυ Αυγέρη

One thought on “Μεσάνυχτα – μικρά διηγήματα απο “Street Cafe”

  1. Pingback: “Μεσάνυχτα” « Το blog-ακι μου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s